Spring naar inhoud

Het wordt tijd voor een nieuwe bril!

31 januari 2014

OlijfgroenIn ben opgegroeid in de jaren 70.  Alles uit die tijd is gedateerd. Toen ik mijn huis kocht was de badkamer olijfgroen met okergeel. Ontzettend jaren zeventig. Ontzettend gedateerd. Ontzettend om te zien.

Aan de Tweede Industriële Revolutie hebben we de lopende band te danken. Dat was de tijd van de lopendebandmedewerker. Hij werkte primair met zijn handen. Na de IT-revolutie werden we een kenniseconomie en dat was de tijd van de kenniswerker. Die werkte primair met zijn hersens. Die kenniswerkers werkten in processen, net zoiets als de lopende band, maar dan met ruimte voor de kennis. Zo zou het moeten in ieder geval.

Inmiddels komen we weer in een nieuwe tijd terecht. Er is geen schaarste meer, maar overvloed. Zoals Dan Pink schrijft: Als wat jij doet goedkoper kan worden gedaan in China of India, of als een computer het sneller kan of als er geen speciale reden is om jouw producten/diensten af te nemen, dan ga je ten onder. Let wel, er staat “of”. Je hebt alleen maar bestaansrecht als het niet goedkoper kan in China of India, èn als computers het niet sneller kunnen èn als er een speciale reden is waarom klanten jouw producten en diensten willen.

Dat vergt creativiteit. Dat vergt wendbaarheid, continue verandering en voortdurende (ingrijpende) innovatie. Niets van die zaken kun je creëren met processen. Processen zijn het okergeel en olijfgroen van deze tijd. Natuurlijk zijn er nog steeds plekken in je organisatie, waar je met processen moet werken. Er zijn ook nog steeds mensen die houden van okergeel en olijfgroen. Maar we mogen niet meer naar de organisatie kijken met een processenbril. Want als we dat doen kunnen China en India het goedkoper dan wij, dan kunnen computers al gauw een heleboel dingen sneller dan wij en dan zijn er straks geen klanten meer die specifiek voor onze producten en diensten komt.

Het wordt tijd voor een nieuwe bril. Informatie is de spil van iedere organisatie geworden. Informatie zou de manier moeten zijn waarop we naar onze onderneming kijken. Welke informatie hebben we zelf? Aan welke informatie kunnen we verder nog komen? Wat voor producten en diensten kunnen we maken met die nieuwe informatie? Denk daarbij vooral ook aan het internet of things: Wat kan onze auto, onze stofzuiger, onze koelkast, de lantaarnpaal om de hoek en mijn kunstheup ons allemaal vertellen, als ze konden praten? En wat voor unieke andere producten en diensten kun je daarmee maken. En dan lopen processen alleen maar in de weg.

Bart Stofberg

2 reacties
  1. Reblogged this on kwalitisme and commented:
    En wederom een geode beschouwing van Bart.

  2. Jeanette permalink

    Goed neergezet. Stof tot nadenken!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: